ქორწილი, რთველი და ბაღები

საინტერესო შემთხვევა იყო. მორიგ წყვილთან შესახვედრად ჩავფრინდი და მოსკოვში, ცვეტნოი ბულვარისკენ წავედი. გზაში იმ მეტროს სადგურთან მდებარე არქიტექტურულ სახელოსნოში ჩემი ძველი სამსახური და საერთაშორისო პრემიების გამართვა მახსენდებოდა... წყვილი გავიცანი და აღმოჩნდა, რომ სწორედ იმ სახელოსნოში მუშაობდნენ და ბევრი საერთო ნაცნობიც გვყავდა! პოზიტიურები, ჭკვიანები, მარათონელი სპორტსმენები, არქიტექტორისა და დიზაინერის ტანდემი — ასეთები არიან ანა და როსტი. ანამ მაშინვე მკაფიოდ მითხრა, რა სურდა: ზედმეტი სენტიმენტების გარეშე, სადად და ლამაზი ხედით.

კახეთი მშვენიერია — საოცარი ტბები, ალაზნის ველი, მთები. ადგილები ბევრია, მაგრამ მათი დიდი ნაწილი სასტუმროების ტერიტორიაზეა. თუ წყვილი და სტუმრები იმ სასტუმროში არ ჩერდებიან, ტერიტორიის დაქირავება უწევთ. ანას ეს ვარიანტი არ მოეწონა. გაჩერება შატო მერეში გადაწყვიტეს, საიდანაც ველისა და მთების შესანიშნავი ხედი იშლება, თუმცა თავად ტერიტორია ქორწილისთვის არ გამოდგებოდა. ცოტა ფიქრის შემდეგ წინანდლის ბაღები შევთავაზეთ — ადგილი, რომელსაც გრიბოედოვისა და ჭავჭავაძის სიყვარულის ისტორია უკავშირდება. ანას მოეწონა ეს სივრცე და ძველი ხე, იმ სიყვარულის ისტორიისა და მისი ტოტების ქვეშ კოცნის მოწმე.

წინა დღეს მშობლებმა ჩვენს გიდთან ერთად თბილისის, მცხეთისა და ჯვრის მნიშვნელოვანი ადგილები მოინახულეს, ქართულ სუფრაზე იყვნენ და ღამის გასათევად შატო მერეში წავიდნენ.

სტუმრები წყვილთან ერთად რამდენიმე დღით ბათუმში გაემგზავრნენ, დაბრუნებისას კი აბანოებს ეწვივნენ. პატარძალი ამ დროს მაკიაჟსა და ვარცხნილობას სინჯავდა. საღამოს ყველა შატო მერეში წავიდა დღესასწაულის გასაგრძელებლად. შატო მერი შესანიშნავი ღვინის კოლექციის მქონე მარანია და მხიარულება დილამდე გაგრძელდა.

მომდევნო, საქორწილო დღეს, ყველამ ისაუზმა და „შუმის“ მარნისკენ გაემართა. ამ მომხიბვლელ მარნას მსოფლიოს სხვადასხვა კუთხის ყურძნის დიდი კოლექცია, ღვინის მუზეუმი და მრავალი მასტერკლასი აქვს. სტუმრებმა ყურძენი დაკრიფეს, ფეხით დაწურეს, ხინკალი მოზილეს, ჩურჩხელა გააკეთეს, ჭაჭა დააგემოვნეს და ღია ცის ქვეშ დიდ მაგიდასთან ისადილეს. გართობის შემდეგ სასტუმროში დაბრუნდნენ ცერემონიისთვის მოსამზადებლად.

18:00 საათისთვის ცერემონიისთვის ყველაფერი მზად იყო. ჯერ სტუმრები მოვიდნენ, შემდეგ კი — წყვილი.

საქორწილო თაღი ხის ტოტებზე მოაწყვეს. უზარმაზარი, 12 მეტრის სიგრძის გირლანდა ბუნებას ჰარმონიულად ერწყმოდა და ზღაპრულ განწყობას ქმნიდა. ანა ყვავილების გვირგვინითა და ფუმფულა თაიგულით ტყის ნიმფას ჰგავდა. როსტისლავს ინგლისში შეკვეთით შეკერილი დახვეწილი შალის კოსტიუმი ეცვა. ორივე შესანიშნავად გამოიყურებოდა. ღია ცის ქვეშ ფურშეტი, შამპანური და ქართულ სტილში გაფორმებული ტკბილეულის მაგიდა იყო. ყველაფერი მხიარულად და თავისუფლად მიმდინარეობდა — ზუსტად ისე, როგორც წყვილს სურდა.

რამდენმა ტურისტმა გადაიღო ფოტო ჩვენს თაღთან და ბაღში მოსეირნე წყვილებთან! გულგრილად ვერავინ ჩაივლიდა.

შემდეგ ყველა შატო მერეში დაბრუნდა ვახშმად. როსტისლავს ხორცის კერძები უყვარს, ამიტომ ტრადიციული მენიუს გარდა სტუმრებს შამფურზე შემწვარი ორი ბატკანიც ელოდათ. სტუმრებს ქართული მრავალხმიანი სიმღერა და თამადის მჭევრმეტყველური სადღეგრძელოები ართობდა. ტორტის შემდეგ ფეიერვერკს უყურეს და დილამდე იცეკვეს. ხუმრობებიც არ აკლდათ: სტუმრებისთვის ქართული თემატიკის დროებითი ტატუები, მაგალითად „I love hinkali“, „მიმინოს“ სტილის უზარმაზარი ქუდები და ბევრი ხელოვნური ულვაში მოამზადეს. წყვილი და სტუმრები Polaroid-ით იღებდნენ ფოტოებს და ალბომში აკრავდნენ.