ბოჰო ქართული აქცენტით: კონსტანტინესა და ანას ქორწილი
როგორი შეიძლება იყოს გამოცდილი პროფესიონალების ქორწილი, რომლებსაც ბევრ ღონისძიებაზე უმუშავიათ? ნამდვილად არა მოსაწყენი და ჩვეულებრივი. ცნობილმა საქორწილო ფოტოგრაფებმა, კონსტანტინე ერემეევმა და ანა ევგრაფოვამ, ამ შემოდგომაზე საქართველოში, მთაში იქორწინეს. ჩვენს სტატიაში ისინი თავად გვიყვებიან, როგორ ჩაიარა ქორწილმა და რა სირთულეები შეხვდათ დაგეგმვისა და ორგანიზების დროს.
გაცნობა და ხელის თხოვნა
როგორც კოსტია ამბობს, მათი გაცნობის ისტორია სახალისოა: ანა საერთო მეგობრის კატის დაბადების დღეზე გაიცნო. ოთხი წლის შემდეგ კი ბარსელონაში ხელი სთხოვა.
კონსტანტინე ერემეევი, ნეფე
ძალიან მინდოდა, ანასთვის სიურპრიზი გამეკეთებინა და თავი ამერიდებინა ჩვეულებრივი სცენებისთვის, მაგალითად, ვახშამზე ბეჭდის ყუთის მირთმევისთვის ან ღირსშესანიშნაობის ფონზე მუხლზე დაჩოქებისთვის. ამიტომ ბარსელონის ცენტრში, სამეფო მოედანზე, ანალოგური ფოტოჯიხური ვიპოვე, სადაც თბილი ტონების ფოტოები იბეჭდება. მსგავს ჯიხურში წინა მოგზაურობისას უკვე გადაგვეღო ფოტო, ამიტომ ტრადიციის გაგრძელების საბაბით არაფერში დაეჭვებული ანა იქ შევიყვანე და მორიგი კადრის გადაღებამდე ბეჭედი ამოვიღე.
ქორწილის იდეა და კონცეფცია
ქორწილი თითქმის ერთი წლის შემდეგ შედგა, როცა მისი კონცეფცია ჩამოყალიბდა. კოსტიასა და ანასთვის მთავარი იყო დღის ოჯახის წევრებსა და მეგობრებთან ერთად გატარება და ისიც, რომ ყველა სტუმრისთვის ქორწილი საინტერესო თავგადასავლად და დაუვიწყარ მოგონებად ქცეულიყო.
კონსტანტინე ერემეევი, ნეფე
როგორც ჩვენ, ისე მოწვეულთა უმრავლესობა საქორწილო სფეროში მუშაობს, თანაც საუკეთესო პროექტებზე. ამიტომ აშკარა იყო, რომ კლასიკური ქორწილი ყველას სამუშაოს ძალიან მოგვაგონებდა. არც სტატუსური ღონისძიების მოწყობას ვგეგმავდით, სადაც მთავარი შთაბეჭდილების მოხდენა იქნებოდა. უჩვეულო ადგილას გასვლითი ქორწილის იდეა გაცილებით საინტერესო ჩანდა. თან ქორწილს სექტემბრის ბოლოს ვგეგმავდით — მაშინ, როცა მთავარი სამუშაო სეზონი მთავრდება და დასასვენებლად სადმე წასვლა გინდა; პეტერბურგის ამინდი კი გასვლითი რეგისტრაციისთვის არ გამოდგება. ყველას სამოქალაქო რეესტრში ან ქორწინების სასახლეში მიწვევის ვარიანტი არ განგვიხილავს, მიუხედავად იმისა, რომ პეტერბურგში ეს შენობები ლამაზია. ასე გადავწყვიტეთ, რომ ქორწილი კარგი მოგზაურობა და შესანიშნავ კომპანიაში დასვენება უნდა ყოფილიყო.
ანა ევგრაფოვა, პატარძალი
როცა კონცეფცია განვსაზღვრეთ, ადგილის არჩევის საკითხი დადგა. ვიცოდით, რომ ჩვენი ცერემონიისთვის იდეალური ფონი მთები იქნებოდა: რამდენიც არ უნდა გვემოგზაურა, რომელ ქალაქებსა და ქვეყნებშიც არ უნდა ვყოფილიყავით, ყველაზე ძლიერი ვიზუალური შთაბეჭდილება ყოველთვის მთებს მოჰქონდა. განვიხილავდით იტალიას, მონტენეგროს, სოჭსა და მაშინ ქორწილებისთვის პოპულარულ ყირიმსაც, მაგრამ ბოლოს სტუმართმოყვარე საქართველო, კერძოდ გუდაური ავირჩიეთ. ეს სამთო-სათხილამურო დაბაა, სადაც ზედიზედ რამდენიმე ზამთარი სნოუბორდით სასრიალოდ ჩავდიოდით. საქართველოს ბევრი უპირატესობა აქვს. პირველ რიგში, საოცრად ლამაზი მთები, რომლებსაც ცოტა რამ თუ შეედრება: საქართველოს სამხედრო გზაზე მგზავრობისას პეიზაჟები სუნთქვას გიკრავს. მეორეც, საქართველოში ჩასასვლელად ვიზა არ არის საჭირო და ფრენა შეიძლება როგორც ვლადიკავკაზის, ისე თბილისის გავლით. ეს ჩვენთვის მნიშვნელოვანი იყო: სტუმრები პეტერბურგიდან, მოსკოვიდან, ვიტებსკიდან, პენზიდან, კრასნაია პოლიანადან და მილანიდანაც მოდიოდნენ და ყველას შესაფერისი რეისი უნდა ეპოვა. მესამე უპირატესობა ქართული სამზარეულოა, რომელსაც წარდგენა არ სჭირდება. მეოთხეც, ვისაც საქართველო უკვე უნახავს, ეს ქვეყანა უყვარს, ხოლო ვისაც ჯერ არ უნახავს, იქ ჩასვლა ოცნებად აქვს. ფასებიც საკმაოდ სასიამოვნოა.
ნეფისა და პატარძლის სამოსი
წყვილის სამოსიც შერჩეულ ბოჰო სტილს შეესაბამებოდა: პატარძალს მაქმანიანი, თასმებიანი კაბა ეცვა, ნეფეს კი — ნაცრისფერი სმოკინგი. ანას იერს ბუმბულის ფორმის საყურეები, ბეწვის მოსასხამი და ყვავილების გვირგვინი ავსებდა.
ქორწილის დღე
ადგილის შერჩევისთანავე წყვილმა სააგენტოს ძებნა დაიწყო, რომელიც მათ იდეებს განახორციელებდა. საბოლოოდ თბილისის სააგენტო „სიყვარული აქცენტით“ აირჩიეს. ანამ და კონსტანტინემ კარგად იცოდნენ, რა სურდათ: დეკორატორებისთვის დეტალური განწყობის დაფები მოამზადეს, საცხოვრებლის ნაწილი თავად იპოვეს და დაჯავშნეს, მოწვეულთა უმრავლესობამ კი ბილეთების ყიდვა არ გადადო. ამიტომ მზადების ეტაპზე ორგანიზებასთან დაკავშირებული სირთულეები არ წარმოქმნილა.
კონსტანტინე ერემეევი, ნეფე
ადგილზე ყველაფერი ისე არ წავიდა, როგორც დაგეგმილი გვქონდა. პირველი უსიამოვნო სიურპრიზი ამინდი იყო. ვიცოდით, რომ სექტემბრის ბოლოს მთაში საზაფხულო ამინდი აღარ იქნებოდა, მაგრამ წვიმასა და ნისლზე მეტად სიგრილისთვის ვიყავით მზად. საქართველოს სამხედრო გზა სწორედ წვიმითა და ნისლით შეგვხვდა. მყინვარწვერის ფონზე დაგეგმილი ცერემონიის ადგილი დაბალმა ღრუბლებმა დაფარა. ამიტომ ქორწილის წინა საღამო ორგანიზატორ ევგენიასთან ერთად დღის სრულიად ახალი გეგმის შედგენაში გავატარეთ. გერგეტში გამგზავრების, დარიალის ხეობაში ცერემონიისა და Rooms Kazbegi-ში სადილის ნაცვლად ადგილები გუდაურთან ახლოს და თბილისის მიმართულებით უნდა გვეძებნა — კარგი ამინდის იმედი მხოლოდ იქ იყო. მეორე სიურპრიზი სასტუმროსა და აპარტამენტების ურთიერთმდებარეობა აღმოჩნდა: სასტუმროში სტუმრების უმრავლესობა ცხოვრობდა და საქორწილო ვახშამიც იქ ტარდებოდა, დანარჩენები კი აპარტამენტებში დარჩნენ. რუკაზე 300–400 მეტრი ჩანდა, სინამდვილეში კი მათ შორის მთის ერთნახევარკილომეტრიანი სერპანტინი იყო. რადგან ტრანსპორტი მხოლოდ მომდევნო დღისთვის გვქონდა შეკვეთილი, სტუმრებისთვის დაგეგმილი ერთობლივი დასვენება სპასა და აბანოებში თითქმის ჩაიშალა. მაგრამ სტუმრები არ დაბნეულან: სანამ ჩვენ ღამით ღონისძიების განრიგს მთლიანად ვცვლიდით, მათ საკუთარი ინტერესების მიხედვით იპოვეს საქმე — ზოგი სპაში წავიდა, ზოგმა კი საღამო საუბრებსა და ჩილიმთან გაატარა.
ანა ევგრაფოვა, პატარძალი
თავადაც ვფიქრობთ და კლიენტებსაც ვეუბნებით, რომ ქორწილის სტილი მის ადგილს უნდა შეესაბამებოდეს. როგორც სასახლის ინტერიერში რუსტიკული კაბა და მინდვრის ყვავილების გვირგვინი გამოიყურება უადგილოდ, ისე ბეღელში, თივის ფონზე — ბალური კაბა და ფრაკი. როცა ცერემონიის ადგილი ავირჩიეთ, დაგვრჩა ისეთი სტილის მოძებნა, რომელიც გარემოს ჰარმონიულად შეერწყმებოდა. არც სტუმრების რთული დრესკოდით დატვირთვა გვინდოდა, ამიტომ ქართული ეროვნული მოტივები და რუსტიკული სტილი არ გამოგვადგებოდა. ბოჰო კი, თავისი ეკლექტიკითა და სამოსისა და დეკორის არჩევის თავისუფლებით, ყველაზე მეტად მოგვეწონა.
კონსტანტინე ერემეევი, ნეფე
დეკორატორებისთვის განწყობის დაფის მომზადებისას ანას შთაგონების წყარო თბილისის ძველმანების ბაზრობა გახდა, რომელმაც მასზე დიდი შთაბეჭდილება მოახდინა. ანა აღფრთოვანებული დადიოდა ხალიჩებს, ფაიფურს, მელქიორის ჭურჭელსა და ლატუნის სანაყინე ჭიქებს შორის და, ნება რომ მიმეცა, ყველაფერს იყიდდა. ამიტომ Mzikos Corner-ის ნიჭიერი დეკორატორებისთვის პირველი ორიენტირი სწორედ ამ ბაზრობის იერი იყო. ბოჰო სტილის გაფორმებაში მის ყველაზე აშკარა ნიშნებს — სიზმრების დამჭერებსა და ძროხის თავის ქალებს — ავარიდეთ თავი, რადგან გადაჭარბება არ გვინდოდა. სამაგიეროდ ჭრელი ხალიჩები ბევრი იყო: ისინი ცერემონიის ადგილს ამშვენებდა, სტუმრების დასაჯდომ თივის შეკვრებზე ეფინა და რესტორანში იატაკიც მთლიანად სხვადასხვა ხალიჩით იყო დაფარული. როგორც ფოტოგრაფებს, დარბაზის განათებაც არ გამოგვრჩენია: მრავალმა სანთელმა და ჭერზე ჩამოკიდებულმა ნათურების გირლანდებმა თბილი, მეგობრული საუბრისთვის შესაფერისი ატმოსფერო შექმნა.
ანა ევგრაფოვა, პატარძალი
გარემოებების გამო ცერემონიის ადგილი ჩვენთვის სრული სიურპრიზი იყო, მაგრამ ყველაფერი საოცრად გამოვიდა, ამიტომ ყველაზე მეტად სწორედ ცერემონია დაგვამახსოვრდა. აღთქმების მომზადება ვერ მოვასწარით და ისინი იმპროვიზაციით ვთქვით. ძალიან გულწრფელი და ამაღელვებელი გამოვიდა; დღემდე მახსოვს თვალებზე მომდგარი ცრემლები და ყელში გაჩხერილი ბურთი. სტუმრებიც აღფრთოვანებულები იყვნენ ამ სილამაზით. ძლივს ჩავსვით ავტობუსებში, რომ გზა გაგვეგრძელებინა. საკმაოდ შესამჩნევმა სიგრილემ და შიმშილმაც კი — შეცვლილი განრიგის გამო სადილი ვერ მოვასწარით — ვერ აიძულა ისინი მთებისა და ხეობების ფონზე საკუთარი და ერთმანეთის ფოტოების გადაღება შეეწყვიტათ.
კონსტანტინე ერემეევი, ნეფე
ჩვენი სტუმრებიდან ყოველი მეორე თავისუფლად შეძლებდა წამყვანის როლის შესრულებას და თითქმის ყველა ერთმანეთს კარგად იცნობდა. ამიტომ წამყვანისა და შოუ პროგრამის გარეშეც შესანიშნავად გავერთეთ. მხოლოდ ვახშმის პირველ ნაწილში შევითავსეთ თამადის როლი: სტუმრებს ერთმანეთს ვაცნობდით, მათ შესახებ ამბებს ვყვებოდით და საპასუხო სიტყვის თქმას ვთავაზობდით.
ჩვენი ვებგვერდი იყენებს ქუქი-ფაილებს (cookies) მისი მუშაობის გასაუმჯობესებლად, ეფექტურობისა და მოხერხებულობის გასაზრდელად. ვებგვერდის გამოყენების გაგრძელებით, თქვენ ეთანხმებით ქუქი-ფაილების გამოყენებას.
